pozwalać


pozwalać
1. Móc pozwolić sobie na coś «móc coś zrobić, dokonać czegoś, ponieważ zaistniały sprzyjające ku temu okoliczności»: Balthus osiągnął już chyba wszystko. Jest najdroższym i bodaj najsłynniejszym z żyjących malarzy. Na jego obrazy pozwolić sobie mogą tylko najlepsze muzea i najbogatsi kolekcjonerzy. Viva 6/2000.
2. Pozwalać sobie (za dużo) «zachowywać się zbyt swobodnie, przekraczać miarę w czymś»: – Cóż to za pouczenia? – ton był zimny, niemal wzgardliwy. – Zdaje się, że pozwalasz sobie za dużo, młody człowieku. A. Minkowski, Szaleństwo.
Kieszeń pozwala, nie pozwala na coś zob. kieszeń 6.
Nie pozwolić komuś nawet zipnąć zob. zipnąć 2.
Nie pozwolić komuś zmrużyć oka zob. oko 32.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • pozwalać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, pozwalaćam, pozwalaća, pozwalaćają {{/stl 8}}– pozwolić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, pozwalaćlę, pozwalaćli, pozwalaćwól {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} wyrażać zgodę na coś,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • pozwalać — I → pozwolić II dk I, pozwalaćam, pozwalaćasz, pozwalaćają, pozwalaćaj, pozwalaćał, pozwalaćany 1. «zwalić, zgromadzić w jednym miejscu wiele czegoś, jedno po drugim» Pozwalać narzędzia na kupę. 2. «zwalić, zrzucić, zepchnąć lub spowodować upadek …   Słownik języka polskiego

  • za wiele sobie pozwalać — {{/stl 13}}{{stl 7}} wykorzystywać czyjąś dobroć, życzliwość, postępować niezgodnie z normami zachowania : {{/stl 7}}{{stl 10}}Będąc jego gościem, za wiele sobie pozwalał. Za wiele pan sobie pozwala, proszę wyjść! {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • trzymać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, trzymaćam, trzymaća, trzymaćają, trzymaćany {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} mając, ściskać coś w dłoni, ustach, dziobie itp., nie puszczać tego : {{/stl 7}}{{stl 10}}Trzymać… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • puszczać — ndk I, puszczaćam, puszczaćasz, puszczaćają, puszczaćaj, puszczaćał, puszczaćany puścić dk VIa, puszczę, puszczaćcisz, puść, puszczaćcił, puszczony 1. «przestawać trzymać ręką, zwalniać uchwyt, wypuszczać z ręki» Puszczał rękę dziecka i… …   Słownik języka polskiego

  • pas — 1. Cios, chwyt poniżej pasa «posunięcie niezgodne z przyjętymi normami etycznymi, postępek nieszlachetny, nieetyczny» 2. Coś (jest) za pasem «coś wkrótce nastąpi, już się zbliża»: Był zmierzch i grudzień za pasem, ale czas łagodny i cichy. M.… …   Słownik frazeologiczny

  • pas — I m IV, D. a, Ms. passie; lm M. y 1. «długi, wąski kawałek skóry, tkaniny itp. noszony na ubraniu (zwykle w talii)» Pas skórzany, plastikowy. Ściskać się pasem. Pas do spodni, do płaszcza (od spodni, od płaszcza). Zapiąć, poprawić pas. Spiąć… …   Słownik języka polskiego

  • pozwolić — dk VIa, pozwolićlę, pozwolićlisz, pozwolićzwól, pozwolićlił pozwalać ndk I, pozwolićam, pozwolićasz, pozwolićają, pozwolićaj, pozwolićał 1. «zgodzić się, przystać na coś, przychylić się do czyjejś prośby; zezwolić» Pozwólcie mi mówić. Rodzice… …   Słownik języka polskiego

  • utrzymywać — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ib, utrzymywaćmuję, utrzymywaćmuje, utrzymywaćany {{/stl 8}}– utrzymać {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIIa, utrzymywaćam, utrzymywaća, utrzymywaćają, utrzymywaćany {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • dużo — Powiedzieć za dużo «powiedzieć coś niepotrzebnie, zdradzić się z czymś»: Jeden taki wychodził z Puszkarni! Znaleźliśmy nawet ślady... – tu ugryzł się w język, spostrzegłszy, że za dużo powiedział. T. Konwicki, Dziura. Coś narobiło dużo złej krwi… …   Słownik frazeologiczny